Marieke AndelaDe zegen van de stilte.

Ons Liedboek is al vijf jaar lang een schatkamer vol verrassingen. Eén daarvan is voor mij de meditatieve tekst onderaan blz. 1415:

God, luisterende God,
we danken U voor de zegen van de stilte.
De stilte van de zon die opkomt.
De stilte van de mist over de heuvels.
De stilte van het luisteren.
De stilte aan het eind van het verhaal.
De stilte tussen de tonen in de muziek.
De stilte tussen vrienden.

De bekende pastor Henri Nouwen schreef eens dat een leven zónder stilte gemakkelijk kan vervallen tot destructiviteit. Als je achterelkaar door raast gaan er dingen stuk, in je relatie met mensen en in je relatie tot God, maar ook in je gevoel van eigenwaarde. Je denkt dat je niet mag falen, dat je onmisbaar bent en dat het allemaal van jou afhangt. Dat kun je misschien lang volhouden, maar vroeg of laat slaan de stoppen door. Soms jagen we elkaar op met alles wat telkens weer moet, terwijl we het belangrijkste kwijtraken: de aandacht voor wat goed is in het leven van elke dag en de verwondering over het mooie dat ons zomaar omringt.

Het spreekt mij aan dat Jezus in zijn drukbezette bestaan een middelpunt van rust kende.

Geregeld lezen we in het evangelie dat Hij zich terugtrok om te bidden. Al had Hij nog heel veel te doen: Hij zocht de stilte. Dat werd Hem niet altijd in dank afgenomen door de mensen, die op Hem aandrongen, maar Jezus koos er wél voor. Besefte Hij juist in die stille uren dat de macht, die Hij had, Hem gegéven werd door zijn hemelse Vader? Hoorde Hij juist dan telkens opnieuw de stem die Hem zei dat Hij geliefd was, gekend en aanvaard?

Ik geloof dat God het ons gunt: de zegen van de stilte. En ik hoop, dat wij het ook gunnen aan elkaar en aan onszelf. Ik hoop, dat er in deze zomermaanden tijden van drukte, vrolijkheid en kleur zullen zijn, maar dat we ook de waarde van de stilte zullen ervaren.

De stilte van de zon, die opkomt of weer ondergaat.
De stilte waarin je een vroege vogel hoort zingen.
De stilte van een kerkje, waar je zomaar even binnenloopt.
De stilte van het gebed, waarin je kunt delen wat mooi of moeilijk is.
De stilte tussen goede vrienden, of de stilte in de natuur.
De stilte in jezelf, omdat je onder de indruk bent van iets wat je hebt gezien of gelezen.
De stilte die ruimte maakt voor wat werkelijk telt: dat ook wij geliefd zijn, gekend en aanvaard.
Ik wens u en mezelf toe dat we aandachtig zullen leven, dankbaar voor wat ons toevalt.

Zoals het staat in die mooie Ierse zegenbede (Liedboek blz. 1336):

Dat de weg je tegemoet komt,
dat de wind je steunt in de rug,
dat de zon je gezicht warmt,
de regen je veld vruchtbaar maakt
en totdat we elkaar weer zien:
dat God je in de palm van zijn hand bewaart.
  1. ds. Marieke Andela

Mijn kerk

Oude_Matthes
De Oude Mattheüs
Grotestraat 50
7151 BD  Eibergen
0545-471217
Antonius
De Antonius
Lindevoort 20
7157 AL  Rekken
0545-471217
De Huve-1
De Huve
Grotestraat 52
7151 BD  Eibergen
0545-471217
Den_Hof_te_Rekken Den Hof
Lindevoort 14
7157 AL  Rekken
0545-431335