Na de verheerlijking op de berg, waar de leerlingen van Jezus letterlijk een topervaring hadden met Elia en Mozes zijn we weer in het alledaagse leven terug (Matteüs 17: 14-20). In die werkelijkheid is het lastig te geloven in genezing. De discipelen doen hun best, maar tevergeefs; Jezus verliest zijn geduld in hen: ‘Hoe lang moet ik jullie nog verdragen?’
In Jeremia 7: 23-28 is het niet anders: God roept mensen op Hem te gehoorzamen, het goede te doen, maar luisteren doen ze niet; ze keren zich van God af. Het is nooit anders geweest. Aan ons de keuze: gaan we mee in het cynisme, het ongeloof, de duisternis van ‘het wordt toch nooit wat!’? Of blijven we geloven in het Licht, ook al schijnt het soms schaars? Jezus zegt, dat een beetje geloof, zo klein als een mosterdzaadje, veel goeds te weeg brengt! Lied 932: ‘Soms even raakt hemel de aarde; God geve dat je het ziet en weet’.
De orde van dienst leest u hier.
