‘TEDERHEID’
Stond het vorige artikel (van ds. Wilma Hartogsveld) in het teken van angst, dit keer een meditatie over ‘tederheid’.
Een zacht woord; misschien vindt u het te soft en te lievig in de huidige omstandigheden, waarin het harde wij-zij denken, de verruwing en wantrouwen alleen maar lijkt toe te nemen. Misschien een wereldvreemd woord, als je denkt aan de harde wereld waarin we momenteel leven met wereldwijd talrijke, uitzichtloze oorlogen. Misschien een vervreemdend woord wanneer je te maken hebt met de hardheid die zich in je leven kan voordoen. En toch wil ik een pleidooi voeren voor dit woord ‘tederheid’; als een woord waarin een krachtbron ligt tot medemenselijkheid, een zachte kracht tegen de onverschilligheid en de hardheid.
Ik zie het soms bij mensen op leeftijd; dat na jaren van samen leven en wonen de taal van de tederheid overblijft, als bron van werkelijke schoonheid en waarde van het leven. Het raakt me als ik zie hoe mensen met liefde en zorgzaamheid over elkaar spreken en met elkaar omgaan. En ik merk hoe het mensen in hun kracht zet. Een kracht die levenszin en levensmoed kan geven, ook als de omstandigheden van het ouder en kwetsbaar worden heel wat pijn en verdriet met zich meebrengt.
Het verwijst naar het bijbelse zachtmoedigheid; in de bijbel een positieve kracht. Ik vind het een mooi woord. Het herbergt niet alleen het woord ‘zacht’ maar ook het woord ‘moed’ in zich; de moed om zacht te zijn, om teder te zijn. Die moed is broodnodig in de wervelwind van alledag, waarin economische belangen steeds tirannieker worden en agressie en geweld steeds meer de boventoon voeren. En het is dan ook allesbehalve makkelijk om in een wereld vol geweld, machtsmisbruik en onmenselijkheid je zachtheid, je tederheid te bewaren. Het vraagt een enorme moed en daadkracht, tedere daadkracht.
Die tedere daadkracht is wat me deze 40dagentijd naar Pasen telkens weer treft in de verhalen die klinken. Verhalen over Jezus, die met tedere daadkracht allerlei mensen in nood tegemoet trad. Met zachtheid - warme aandacht en liefde -, met goddelijke tederheid. En dat met een moed, een daadkracht, die revolutionair genoemd mag worden, zich verzettend tegen het onrecht dat, maatschappelijke uitsluiting en uitbuiting. Met zachtmoedigheid brak hij de macht van het kwaad. Met Pasen vieren we dat de weerklank van zachtmoedigheid het sterkste is; een kracht die niet met geweld maar met liefde en mildheid de wereld vernieuwt
Misschien kan het richting geven aan onze manier van leven. Het vraagt moed, durf, lef, om in deze wereld teder te zijn. Maar als tederheid onze levenshouding kleurt, is er openheid om het kostbare van de ander – de medemens, de aarde, de natuur - op te merken, het aandacht te geven, tevoorschijn te roepen. Als we ons daardoor laat raken, worden we ook opgeroepen om het voor die kostbaarheid op te nemen als dat nodig is.
Laten wij teder zijn voor elkaar en onze omgeving.. met zachte daadkracht zorg dragen voor al wie en al wat ons omgeeft…
Anneke de Hoop
