Vandaag bevinden we ons in het water; water dat in de bijbel altijd te maken heeft met chaos, angst, duisternis, een onleefbare plek. Er is zoveel tegenwind, dat de boot een speelbal is van de golven (Matteüs 14: 22-33). Jezus wandelt rond op het water; Petrus vat moed en gaat Hem tegemoet. Maar algauw zinkt de moed hem in de schoenen: hij zakt als een ‘steen’ (een petra) in het water en schreeuwt om redding.
Hoe houden wij moed en vertrouwen in een goede afloop, in het komen van Gods Koninkrijk, als duisternis en dreiging ons, de wereld in de greep heeft? Het gebed van Jona (hfdst.2) in de vis is van een mens, die alle hoop kwijt is: verstoten, verbannen, de adem benomen, alle zicht op God is verdwenen, niets dan duisternis… Een schreeuw om hulp rest hem. Waar komt mijn hulp vandaan? (psalm 121).
De orde van dienst leest u hier.
